Foto’s van kinderen online? Regel het goed!

UPDATE: 09-12-14

Je leest dit artikel:

Hoe kan een school verstandig omgaan met foto’s?

Je weet dat het klopt. Dat het niet goed is.

Nu, op dit moment lijkt het misschien goed. Maar echt verantwoordelijk is het niet om herkenbare foto’s van je kind online te zetten. Principes, gezichtsherkenningssoftware, kinderporno, privacy… noem maar op!

Wat dan?
Besluit je school te berichten dat je de toestemming intrekt? Dat je kind voortaan niet meer herkenbaar op de foto mag?

Wij, man en ik, bespraken het uitvoerig. We twijfelden.

Waarom die twijfel?

Omdat de toestemming voor herkenbaar beeldmateriaal intrekken, nog andere consequenties voor je kind kan hebben. Bijwerkingen zeg maar.

Want hoe wordt er met je kind omgegaan als er foto´s gemaakt worden? Op schoolreisjes, in de klas, bij de sportdag of tijdens het kerstdiner? Weet de fotograaf (professioneel of voor de leuk) dat de foto’s die hij maakt waarop jouw kind staat niet zomaar op internet mogen? Wat doet een fotograaf als hij dat weet? Hoe gaat hij met jouw kind om? Wordt hij uit de groep gehaald omdat hij wordt ervaren als stoorzender voor het doel dat de fotograaf voor ogen heeft? Wordt er gevraagd of hij even naar de gang wil gaan? Wordt er om hem heen gefotografeerd? Merkt jouw kind dat? En hoe merken andere kinderen dat?

Ik wil niet dat mijn kind op zo’n manier last heeft van de keuzes die wij voor zijn veiligheid maken. Even voelde dit als spagaat. Een onmogelijke keuze. Tussen sociale veiligheid of online veiligheid…

Maar eigenlijk klopt het niet. Nee, want die ‘last’ die het ons kind kan geven is niet vanzelfsprekend het gevolg van onze keuze.

Even terug.

Waarom worden foto’s uberhaupt gemaakt? Welk doel dient dat?
– om te bewaren voor later
– om aan opa’s en oma’s te laten zien wat hun kleinkinderen doen

Is het daarvoor nodig dat de foto’s openbaar worden gemaakt?
Nee. Foto’s kunnen in een besloten omgeving vertoond worden en dan is er geen man overboord.

Waarom worden foto´s nog meer gemaakt?

– om te laten zien aan de buitenwereld welke leuke activiteiten de school ontplooit.

Om de school te promoten. Daarvoor moeten foto’s openbaar. Dat kan niet achter een wachtwoord.

Maar zeg nou zelf, onder het promoten van de school hoeven kinderen toch niet te lijden? Het promoten van school gaat niet boven het zorgen voor (allerlei soorten) veiligheid voor kinderen.

Blij

En daarom ben ik zo blij met wat ik zag op twitter. Een school in Renkum. Democratisch onderwijs geven ze. Sowieso al een inspirerende club als je het mij vraagt.

Maar wat zij zo leuk doen, is dat ze zichzelf en hun school laten zien. Losjes. Alledaags. Menselijk. Toegankelijk. Ze delen wat ze doen, in woorden en in foto’s.

Heerlijk, die openheid. Ik word daar blij van.

En terwijl ze open zijn en je een kijkje in de keuken gunnen, zijn ze zuinig op hun kinderen.
Ze halen ze niet uit de foto, ze vragen kinderen niet om even de andere kant op te kijken, ze laten het kind. Laten.

Wat ze doen is dat ze de kinderen onherkenbaar maken.

vallei 2 vallei 1

Het zal hen vast moeite kosten en het gaat niet vanzelf. Maar vanuit pedagogisch oogpunt is dit DE manier om kinderen op foto’s online veiligheid te geven.
En als het gaat om marketen is het ook win-win. Je laat immers zien dat je een zorgzame en veilige school bent.
Chapeaux voor Democratische school de Vallei, dat maar veel scholen dat voorbeeld zullen volgen!

PS:
Die last die dan bij het kind komt te liggen, dat is niet overdreven. Het is al eens zo gebeurd. Met ons kind. School besloot mee te werken aan een voorlichtingsfilm voor ‘school op seef’. Kinderen zouden worden gefilmd en wij twijfelden. We wilden meer weten over hoe de beelden gebruikt zouden worden. Hadden teveel onbeantwoorde vragen en zeiden ‘nee, hij mag niet in de film voorkomen’. Het resultaat?
De filmploeg kwam naar school. Zoon mocht niet met de klas meedoen. Mocht ‘even wat anders doen’ terwijl de verkeersles van de klas gefilmd werd. Hij werd buitengesloten en voelde dat ook zo. Hij was boos. Op ons wel te verstaan. Omdat wij geen toestemming hadden gegeven voor een reclamefilm. Wij hadden overigens ook geen toestemming gegeven om hem buiten te sluiten.

 

Toegevoegd op 18 december 2013:

Ons verzoek ons kind niet herkenbaar online te laten verschijnen is aangekomen op school. Het vanzelfsprekende dat zoon van die beslissing geen consequenties hoefde te ervaren blijkt niet vanzelfsprekend. Zoon wordt buitengesloten en is heel boos. Net als ik.

Dit is pure discriminatie.

Toegevoegd op 29 januari 2014:

Inmiddels heeft er een gesprek plaatsgevonden en is toegezegd dat zoon niet meer zal merken dat de foto’s waarop hij staat niet meer online mogen verschijnen. Hem zal dus niet meer gezegd worden ‘even in de klas een boekje te lezen’ terwijl de rest van de klas wel op de foto gaat. School zal vóór het publiceren van de foto’s nagaan of zoon erop stond en deze foto’s buiten de website houden.

Wat bewerkelijk voor school lijkt me. Een slotje en wachtwoord op de fotopagina zou praktischer zijn en veiliger voor ook andere kinderen van school.
Maar het is een prima oplossing voor ons en onze zoon. Fijn zo.

Toegevoegd op 27 mei 2014:

Van een pilotproject, waar zoon aan heeft deelgenomen, is het verzoek gekomen om video-opnames te maken van de kinderen. Ook van zoon. Leerkracht neemt contact en vraagt toestemming. Fijn dat hij dat doet! Wij hebben vragen over de opnames en het gebruik van het materiaal waar we met leerkracht niet uit komen. We overleggen en besluiten de coördinator van het pilot project te bellen. Met die persoon spreken we af dat het materiaal dat van zoon verzameld wordt, alleen wordt vertoond in een zaal vol belangstellenden ergens komende dagen. Over publicatie voor het internet wordt duidelijk besproken dat dat niet het geval is. Wanneer deze afspraak terug gekoppeld wordt aan school ontstaat er een discussie. Daarbij wordt duidelijk dat school het materiaal op zijn website wil publiceren en niet van plan is moeite te doen zoon daaruit te knippen. In plaats van moeite voor hem te doen, sluiten ze hem liever uit van deze activiteit van het project.

Uiteindelijk, omdat we het ook goed hebben doorgesproken met de externe coördinator, maken ze voor nu een uitzondering, maar in het vervolg beloven ze ons onze zoon buiten te sluiten. De toezeggingen van 29 januari 2013 zijn vergeten, zo lijkt het.

Promotiemateriaal maken voor de school gaat op de school van zoon vóór het belang van kinderen.

Aanvulling op 27 mei 2014 ‘s avonds:

In tegenstelling tot wat er op 29 januari 2014 en vanmorgen is afgesproken, is zoon toch weer buiten gesloten.

Zoon is boos op ons omdat hem verteld is dat wij dit zo willen voor hem.

Toegevoegd op 9-12-14

Na bovenstaande en meer ‘incidenten’ hebben we verdere stappen ondernomen. Inmiddels zitten we diep in een klachtenprocedure en hebben we een afspraak bij de landelijke onderwijsgeschillencommissie gehad. 

Aanvullende informatie over dit onderwerp:

PS: Betrokkenen van school, je hebt dit gelezen, en als je erover wilt doorpraten, maak dan een afspraak met me en kom een keer koffie drinken.

5 gedachten over “Foto’s van kinderen online? Regel het goed!”

  1. Blijkbaar heeft jullie zoon, als enige in zijn klas, ouders die niet alleen serieus nadenken over moeilijke onderwerpen als deze, maar ook keuzes durven maken. Altijd met oog op veiligheid en welbevinden van hun zoon. Dat school die betrokkenheid van ouders op deze manier vorm geeft (buiten sluiten van zoon) is betreurenswaardig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *