Hoe maak je iets heel, dat je 25 jaar geleden kapot maakte?

Vandaag reisde ik 25 jaar terug in de tijd. Ik reisde terug naar waar de schaamte begon.

Een tientje in guldens. Misschien nog eens een paar losse knaken? Ik weet het niet precies. Ik weet ook niet waarom ik het deed. Maar ik nam het uit de kassa en liet het in mijn broekzak glijden toen niemand keek. Lees verder Hoe maak je iets heel, dat je 25 jaar geleden kapot maakte?

Hoe werkt oud zeer – en waarom ik dat wel op zoek?

Een sessie bij Laura Daggers en allerlei oud zeer kwam boven. Je zou zeggen, waarom doe je dat dan ook? Nou, dat doe ik omdat ik het liever aankijk, dan dat ik het weggestopt laat zitten en het daar onzichtbaar woekert. Lees verder Hoe werkt oud zeer – en waarom ik dat wel op zoek?

12 years a slave

Afschuwelijk. Alleen een film van 2 uur is afschuwelijk. Wat een geschiedenis. Van 1 man. En de mensen die hij op zijn pad trof. Wat een geschiedenis hebben al die mensen wiens verhalen niet verfilmd werden. Slavernij is waardoor mijn cultuur ‘groot’ is geworden. Zielig. Zielig dat wij slaven nodig hebben gehad om ons groot te voelen. Zielig dat we dat niet op eigen kracht konden. Zielige voorvaderen heb ik. Droevig dat ze zoveel slachtoffers moesten maken. Compensatiegedrag? Waren ze zo onzeker? Zo klein? Zo bang? Hadden ze zo weinig om op te vertrouwen? Waren ze alle verbinding met hun gevoel kwijt? Hadden ze geen geweten? Hadden zo zoveel haast? Zoveel onrust? Zoveel angst? Zoveel pijn? Zoveel hebberigheid? Zoveel testosteron? Zoveel competitie? Zo weinig menselijkheid? Zo weinig respect? Zo weinig begrip? Waren ze zo arm? Zo arm dat ze anderen beroofden van hun vrijheid en t niet voelden. Waren ze zo in t nauw gedreven dat ze niet anders dachten te kunnen? Hadden ze geen hart?