Kamperen? Is dat nou echt leuk?!

kamperen

Kamperen is zo leuk…

’s Nachts om 5 uur in je onderbroek en hemdje, rond je tent lopen om een haring die tijdens een windvlaag losschoot vast te maken, terwijl je drijfnat regent.

De poging tot opladen van je elektrische tandenborstel in het washok, die uitmondt in verdwijning van zowel tandenborstel en oplader.

De lauwe witte wijn uit een roze plastic beker, waar voor elke slok torretjes uitgevist moeten worden.

Een kind dat je niet kent maar dat wel plots in je tent staat. Als je zegt dat het weg mag gaan, blijft het hardnekkig staan en moet je het letterlijk een zetje geven.

Je hond die elke keer iets te uitbundig toegeblaft wordt door de hond van de overburen.

Je kind, die na een dag heerlijk spelen een caravan en zijn speelmaatje weg ziet rijden om nooit meer weder te zien en zich stort in bijbehorend roekeloos liefdesverdriet.

Nodig moeten en na een wandeling met grind in je slippers en op de wc de ingewanden van een ander te horen pruttelen en kletteren.

Elke dag ​opnieuw ​met de auto boodschappen moeten doen bij gebrek aan koelkast.

De campingbeheerder die je bij zijn laatste van de 2 dagelijkse ​rondes over de camping “gute nacht, slaaf gut” wenst terwijl zijn minitractor zijn uitlaatgassen door de slaapcabine van je astmatische zoon blaast.

 

Tegenover

Zien hoe je kind schroom overwint en dapper probeert contact te leggen​ en vervolgens heel gezellig samen speelt.

Het, ’s morgens na een te gezellige avond en dus met zeer hoge nood, gebruiken van 2 theelepels oploskoffie van de buren die besluiten je de hele pot te geven.

Tijdens een fikse bui samen in de tent kaarsjes aansteken, kletsen, mijmeren en knutselen.

De krekels horen kirren terwijl je in slaap valt.

Samen met je kind douchen, hem onderzoeken op teken en elkaar enthousiast inzepen.

De ochtendzon op je bol terwijl je een vers hard broodje met chocopasta en een kopje oploskoffie nuttigt.

Hand in hand met je liefje met een teiltje vuile vaat, op je dooie akkertje, naar de afwasbak lopen.

Het loopje naar de receptie en het koude biertje dat je er kunt kopen om samen bij de tent op te drinken.

De tarp, na een eerste poging, wél feilloos weten te positioneren zodat iedere regendruppel moeiteloos de juiste kant op rolt.

De toeristische folders, die je van de buurman kreeg, bestuderen om te fantaseren over hoe de komende dagen zullen worden.

In het donker slepen met stoelen en plastic bekers als je, met zojuist ontmoette campingvrienden, een biertje drinkt en elkaar leert kennen en vreselijk met hen kunt lachen.

De sterrenhemel die je tegemoet straalt als je met je tandenborstel in je mond naar het washok loopt.

In de vouwwagen naast je een talent als John Cleese ontdekken en eerste rangs zitten voor ‘the ministry of silly walks’

 

Kamperen? Eenvoudig heerlijk!

8 gedachten over “Kamperen? Is dat nou echt leuk?!”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *