12 years a slave

Afschuwelijk. Alleen een film van 2 uur is afschuwelijk. Wat een geschiedenis. Van 1 man. En de mensen die hij op zijn pad trof. Wat een geschiedenis hebben al die mensen wiens verhalen niet verfilmd werden. Slavernij is waardoor mijn cultuur ‘groot’ is geworden. Zielig. Zielig dat wij slaven nodig hebben gehad om ons groot te voelen. Zielig dat we dat niet op eigen kracht konden. Zielige voorvaderen heb ik. Droevig dat ze zoveel slachtoffers moesten maken. Compensatiegedrag? Waren ze zo onzeker? Zo klein? Zo bang? Hadden ze zo weinig om op te vertrouwen? Waren ze alle verbinding met hun gevoel kwijt? Hadden ze geen geweten? Hadden zo zoveel haast? Zoveel onrust? Zoveel angst? Zoveel pijn? Zoveel hebberigheid? Zoveel testosteron? Zoveel competitie? Zo weinig menselijkheid? Zo weinig respect? Zo weinig begrip? Waren ze zo arm? Zo arm dat ze anderen beroofden van hun vrijheid en t niet voelden. Waren ze zo in t nauw gedreven dat ze niet anders dachten te kunnen? Hadden ze geen hart?

mijn plek

Van de week benaderde ze me. Maaike heet ze. Ze vroeg of ze puurmaaike.nl mocht overnemen.

Er was toch al lang niets op gebeurd.

Zei ze.

Ik zei nee.

Want alhoewel ik niet gehecht ben aan de naam puurmaaike, zou ik dit blog niet kwijt willen.

De naam, daar ben ik wel klaar mee. Dat puur, dat stamt uit de tijd dat ik ‘puur menselijk’ had. Het opvoedbureau waarmee ik alle ouders en kinderen in Nederland zou helpen. Toen wilde ik een persoonlijke versie en dat werd automatisch ‘puur maaike’. Dat opvoedbureau paste me niet. Ik kon het wel, maar het voelde niet goed. En dat is met puur maaike eigenlijk net zo.

Er was een tijd dat het me echt irriteerde. Hoe meer mensen zeiden dat ‘puur maaike’ zo bij me past, omdat ik zo puur ben, hoe meer ik er vanaf wilde. Recalcitrant misschien. Maar ik vind al dat geneuzel over puur en authentiek niet fijn. Schreef er volgens mij ook over. Even zien… Oh ja. Hier is het.

Als ik het nu teruglees, klinkt het een beetje bitchy maar ik meen het nog steeds.

Maar met dit blog is het anders. Het heeft me in de afgelopen jaren een eigen plek gegeven. Een plek om na te denken. Om mijn ideeën te delen. Om mijn verhaal kwijt te kunnen. Om mijn gal te spuien. Om mijn ontluikende creativiteit te delen. Dat voelde wel steeds goed. En dat doet het nog.

Puurmaaike.nl blijft.

Jarig volgens Facebook

‘Gefeliciteerd!’

‘Fijne verjaardag!’

‘Nog vele jaren!’

Facebook vindt mij jarig

En meer van zulks trof ik op mijn Facebook tijdlijn aan. Facebook vindt mij jarig. 39 FB-vrienden nemen de melding over mijn verjaardag voor waar aan en feliciteren mij. Onterecht. Want ik ben geen steenbok maar een leeuw. Lees verder Jarig volgens Facebook

Giga-gaaf privacy-experiment

​Je privacy beschermen. Niet te koop lopen met gevoelige informatie. Zuinig zijn op herkenbare foto’s die je deelt. Uitkijken met het toevoegen van GSP-tags aan berichten. Dat is wat verstandig is. Want er liggen gevaren op de loer. Hackers houden een oogje in het zeil, online weirdo’s​ kunnen je gaan stalken​,​ identiteitsfraude​ is een terechte zorg voor veel mensen​.​, etc.​ Ik ben er in ieder geval voorzichtig mee. Lees verder Giga-gaaf privacy-experiment